Ülke harap olmuş, ama tepeler ve dereler varlığını sürdürüyor;

Baharda şehir yemyeşil otlar ve ağaçlarla kaplanıyor.

Zamanın acısını gören çiçekler gözyaşı döküyor;

Ayrılığın acısını çeken kuşlar yürekleri ürpertiyor.

Savaş üç aydır sürüyor;

Evden gelen bir mektup servet değerinde.

Yolmaktan beyaz saçlarım her geçen gün daha da kısalıyor,

Neredeyse bir saç tokasını bile tutamayacak kadar azalıyor.

Türkçeye: Çetin Bayramoğlu
22.02.2026 İstanbul

杜甫 – 春望

國 破 山 河 在

城 春 草 木 深

感 時 花 濺 淚

恨 別 鳥 驚 心

烽 火 連 三 月

家 書 抵 萬 金

白 頭 搔 更 短

渾 欲 不 勝 簪