Mən sənin gözlərində ulduzların süzülməsinə baxırdım
Mənə sönməz ümiddən danışırdın
Saçlarında əsən küləyin iyini duyardım
Qəlbindəki cəsarətə görə sənə heyranam
İllər keçdi; bizim sözümüzü tuta bildim?
Sanki guşələrdəki kölgən, hələ də darıxıram
Getdi; üzün göydür, torpaqdır varlığın
Qanadlarım bağlanıb, xatirələrlə yaşayıram
12 sentyabr 1981-İstanbul
Dağlarda dəlicəsinə əsən
Şəlalənin səsidir İnsan .
Göy yerin üstündədir bulud sonsuz kosmos
Sevgidir, əzizim ürəkdə yaşayan.
21.11.2022 – İstanbul
Şəhər yatmışdı
5.15 qatarı stansiyaya çatanda
Stansiyanın pilləkənləri oyanırdı.
Avara qağayı, dimdiyində simit dişləməsi
Dənizdən əsən küləklə
O, dokda gəzirdi
Bir gözü gecələyən balıqçıda.
Həftənin cilovu səndən darıxmışdım
Ağlıma gəlirsən, bu həftə gəlməli idin.
Gəmi yatmırdı
Şəhərə rəğmən sərgərdan gəzirdi.
Gecə üzlü insanlar ac gəzir
Göz qamaşdıran sevgi sevərlərlə.
Mədəsi tox olmasına baxmayaraq, kürəyi bərkdir
Səyyahları qucaqlayır, yatırdı
Yorğun əllər.
Səni izləyirdim, yollarına güllər tökürdüm
Bəlkə gəldin, bəlkə də gələrdin.
Günəş çıxırdı
Ay dolaşan kimi yorğun gözlərlə
Qolaltı dərsliklər
Yosun qoxuyan balıq pullu dalğalar
Qamış cığırları ilə gedən qoca başlı insanlara
Günəş müjdələndi
Əmək intensiv yaş yollar.
Mən səni gözləyirdim, sən nöbətdən çıxacaqsan,
Kor qaranlıq gecədən bəri bir daha gəlmədin.
23.2.1983 İstanbul
Alın təri zəhmətin poladıdır.
Maddə işçinin dəyəridir.
Fermer torpağı sevir.
Əli, qolu, ayaqıdır istehsalın.
Sevgili Ustam’a
Kin yoktu, haset yoktu
Sevgi çoktu, bakışların dosttu
Günü geldiğinde alınacak
Öçlerin izi hiç yoktu.
Üretmenin şevki pek çoktu.
Hülya mavisi gözlerinle
Dalga dalga ışık selini serper,
Sarı ışık çağlayanı saçardın.
Paylaşma vardı, yardımlaşma vardı
Makine başı emekçiye dostluk vardı.
Sen fabrikanın alımlı mühendisiydin;
Sorun çözen, saygı üreten.
Ben ise yeni yetme mühendis adayıydım;
İyi ki mühendis oldum.
23.04.1984 İstanbul
Ey GÜZEL! Erişilmez umutlarımın tanrıçası
Sazlar aşıksız, türküler mutsuz , Sensiz.
Ey GAZEL! Kalbimin kanayan yarası
Güller güneşsiz, çiçekler susuz, Sensiz.
Ey EMEL! Hayatımın gelmeyen şansı
Gündüzler sessiz, geceler ruhsuz, Sensiz.
03.08.1978 İstanbul
Böyle anlarda daha güzelsin,
Bir çocuk gibi saf ve güzel.
Yüreğimi okşar, pembe bulutlar.
Yaşarsın dalgalar ormanında,
Anılarımda, küreklerin sesinde.
Yalnız ve uzak ada.
Ulaşılmaz ağaçlar arasında,
Dolu dizgin yüreğimdesin.
Koşar, beyaz atlı dalgalarda
Beni sen teselli ederdin,
Yıllardır gözlerin aklımda.
Yalnız ve uzak ada.
Koyu yalnızlık koylarında
Uyurum, suya değen dallarında.
Gözlerimde hasretsin, bilmem
Neredesin, hangi boylam, enlem?
Seni özledim, hasretimdesin.
Yalnız ve uzak ada.
22.12.2023 -İstanbul
Payızın hər günü başqa bir macəra, naməlum, xoş xəbərdir.
Ya gündəlik günəş kölgəsi, dumanda yuxu, ya da yağış yağanda örtünmək; Payız kədərdir.
Payız bir sevgidir, xəyallarımızda yaşayan bir yay sevgisinin xəyalıdır.
Payız bizi sakitləşdirən, müalicə edən, yeni yay sevgilərinə hazırlayan bir təbəssümdür.
Payız günəşin parıltısı, ağ bulud hüzuru, pəncərəmizdən əks olunan bir cüt göyərçin sevgisidir.
Payız təbiətin rəssam olduğu bir sənət əsəridir.
01.11.2022 – İstanbul
Torpağına qayıdan payız yarpağı
Budağından qopmuş kimi göz yaşı tökür
Quşları ürküdən çinar ağacının fəryadı
Anamın xəyalı yer üzünə sürüklənir.
24.10.2022 İstanbul
Sənin xəyalların mənimlə dolu olduğunu düşünəndə; Həyatım səninlə doludur.
Günlərinin xəyallarla dolu olduğunu düşünəndə; sən mənim varlığımsan
Sən mənim ən xəyali reallığımsan.
20.09.2022 İstanbul
YAZIN DÜNYAM 