(S)olmuş güller bahçesinde
(R)uhlar çağırıyor beni, gözler
(E)yvah çığlıkları atıyor, Bosna’da
(B)ağırıyor semada, kara bulutlar
(R)engi solmuş toprak kokusunda
(E)mzikteki bebeler, gelinlik kızlar
(N)asır elli erkekler, aşağılanmış kadınlar
(İ)nce ince kan damlayan yağmurda
(T)enimi yakıyor , delik deşik duvarlar
(S)oğuk sokaklar, Balkanların ortasında
(A)ymazlık çukurunda, dili silahlı insanlar
Srebrenista katliamı (Temmuz 1995) – Bosna Hersek
11 Temmuz 1999 – İstanbul
Utancaq göyərçin, ovuclarımda çırpınır
göz bəbəyimdə gülən buludlar
Üzünün parıltısı günəşlə görüşür
Dəniz ətri, üzünüzdə təbəssümler
(YAŞAM SEVİNCİM)
Ürkek güvercin, avuçlarımda çırpınan
Gözbebeklerimde gülümseyen bulutlar
Yüzünün pırıltısı, güneşle buluşan
Deniz kokulu, yüzündeki gülümsemeler
08.07.2022 İstanbul
Səhər vaxti ebabil quşu ürəyimi deşdi
Haliçde balıq tutan balıqçı mənim kədərimə toxundu
Qırmızı bükülmüş isti su çəni saatı
Əbədi susqunluğumda qucaqladı həsrəti
(Dörtlük)
Seher vakti ebabil kuşu yüreğimi deldi geçti
Haliç’te balık tutan balıkçı hüznüme el etti
Kırmızıya sarınmış sımsıcak tanyeri saati
Sonsuz suskunluğumda kucakladı hasreti
28.05.2022 – İstanbul
həyata atlarıma səninlə mindim
kar duyğularımı alovlandırır
Qəlb atəşini səndən aldım
sevgində dünyanın ruhu gizlənir
səni gördüm yenidən doğuldum
zamanın vahid axınında,
həsrətin yaddaşımda qaldı
qoy külək əssin həyatımızı
mən sənin həsrətini çox sevirəm
əbədiyyətə çağırdığı zamanda
sevgindən həsrətini bəsləyirəm
(Hasretlim)
Yaşama atlarımı seninle sürdüm
sağır duygularımı alevlendiren
kalp ateşini senden aldım
aşkında dünyanın ruhu gizli
seni gördüm yeniden doğdum
zamanın yeknesak akışında,
hasretin anılarımda kaldı
bırakalım, rüzgar savursun hayatlarımızı
hasretini senden çok seviyorum
sonsuzluğun çağırdığı anlarda
aşkından hasretini besliyorum
22.05.2022 İstanbul
Buludlarla göy qırmızıya çevrilir,
Rəngarəng çiçəklərlə örtülmüş dəniz.
Külək ətrafımda necə də əsir!
Dənizin üstündə qışqıran qağayılar.
Tanyeri niyə qəmli, mənim gözlərim kimi bulanıq?
Vidalaşan aşiqlərin göz yaşları kimi ürəyim parçalanır.
Təəssüf ki, belə gec görüşdük.
Ürəyim ağrıyır, səndən bu qədər tez ayrılmaq.
Gəzdiğin küçələr nə qədər uzaqda olursa olsun
Xəyallarım səni unutmayacaq.
Nə etməzdim?
Batan payız günəşini tuta bilsəydim
Öpüb sığallayıb göndərərdim.
Qoxunu içimə çəkər, xəyallarımda səni yaşadardım.
Aşqin mənim xəyallarımı aldı.
Uzaqda olmağın kədərini yaşamalı.
Əlvida busesi dodaqlarıma qoyulanda
Artıq ürəyim döyünmürdü.
Kim bilir, kim bilir? Kədərli gecələrim.
(Kim bilir ? )
Bulutlarla gökyüzü kızıla dönüyor,
Rengarenk çiçeklerle kaplanmış deniz.
Etrafımı saran rüzgar ne kadar sert esiyor!
Deniz üzerinde martılar çığlık çığlığa.
Tanyeri neden hüzünlü , gözlerim gibi bulanık ?
Vedalaşan aşıkların gözyaşları gibi paramparça kalbim.
Şanssızlığım bu kadar geç tanışmamız,
Kalbimi yasa boğuyor, senden bu kadar tez ayrılmak.
Dolaştığın sokaklar ne kadar ırak olursa olsun
Rüyalarım seni unutmaz.
Ne yapmazdım ki?
Batan sonbahar güneşini tutabilseydim,
Öpüp, okşar sana yollardım.
Kokusunu içine çeker, hayalimde seni yaşardım.
Aşkın rüyalarımı ele geçirdi.
Uzak kalmanın hüznünü şimdi yaşamalı.
Veda busesi dudaklarıma konduğunda
Kalbim artık atmıyordu.
Kim bilir, Kim bilir? Keder dolu gecelerimi.
20.03.2022 – İstanbul
İmprouisamente è successo tutto improuisamente il cielo si è divisio,
Gocciolini d’affetto sona scesi improuisamente
Sulla paletta solo ci sona io è i tuai sorrisi
Gli anni sonopassati quei bei ricoroli diventarona in nulla
Quello che rimongono sono solo l’anima e la notte rossa,
È anche le radici che resisterano ad esistere
(Birdenbire)
YAZIN DÜNYAM 