Bir mən var məndə,
Mıh kimi çaxılmış təbiətimdə,
Məna qazandıran özümə.
Kimileyin pisliyimdir;
Həyatımdakı məsuliyyətsizliyime
Atılmış namərd bir yumruq kimi.
Bəzən də xoşbəxtliyimdir;
Bir şirin söz, mənliyimi qucaqlayan,
Bir içim su, gözlərimi ovsunlayan.
Ki yaşanacaq ihanetlerimdir;
Yuxularımda yaşatmadığım,
Yalnızlığımda düşlemediğim.
Və yapa yalnızlığımdır;
Bir dağ kimi tək başına,
Bir cüt qumru kimi baş-başa.
(İÇE BAKIŞ)
Gecə boyunca, incə ağ bir şal
Qucaqladı; şəhərin ən ucqar künc bucakları.
Sanarsan ki dağdan enən aç çaqqal
Doldurur, səssizcə, İstanbul küçələri.
Doğan günəş ilə çəkilər küncünə.
Şəhərə buraxdığı miras, bir tül ip-incə.
Bir də yaşıl yarpaqların sevgilisi
İçməli şaf, ay pərisi, su dənəsi.
Kasımpaşa iskələsində ağ gəmi,
Sisli gecə yorğun, qağayılar göyərtəsində,
Qonaq edir sisli şəhərin əməkçilərini
Günəşli gün ehtirası yüklü üzlərində.
Şəhərin səhər günəşi, həyatı oyandırır
Təpədəki Galata qülləsi, başını qaldırır,
Kobud və məğrur Haliç körpüsü gərnəşirdi
Yolcu edir möminləri, Fatih məscidi.
Uyğunlaşdıran : Ayşen Savadova
I left you
In the pitch darkness,
With my poems in your ears,
And my breath with you.
My heart roams the roads,
Faithless darkness engulfs the night,
Istanbul remains far, and I – without you,
On this August night, I head down the road.
Nights are endless,
My eyes become yours,
Jitters break the silence of night,
As bullets await on the upcoming path.
My deep wounds,
My bleeding dreams,
And your smile.
Istanbul remains far, but I’m with you,
Bleeding in the corner of a hospital.
You have to forget me,
As I plunge in the darkness,
To wander in my dreams.
It hurts to be without you,
But never let the tears shed in my absence,
Divert you from the chosen path.
Let go of my hands already, let me go,
Istanbul remains far, And I – everywhere,
As I sleep in the blackness of earth.
(Yatıyorum toprak karanlığında )
Translated by Ayşen Savadova
Flowers on the branches are flowers
That cry and fall in the lake,
But dead flower leaves are flowers too
Floating on a serene lake.
A day might come when you can dream,
May your blooming eyes never forget me.
Deep waters are asleep,
Washing the dreams of flowers away,
May flowers never fall in deep sleep,
May rain not wash away their colors.
If you speak with flowers through the nights,
May your eyes on the flowers never forget me.
(Gözlerin beni unutmasın )
Translated by Ayşen Savadova
Gözlerin məni unutmasın
Çiçəklər budağında çiçəkdir,
Gözyaşı tökər, gölə düşərlər,
Ölmüş çiçək yarpaqları da çiçəkdir.
Durğun gölün üstündə üzürlər.
Olur ya birgün xülyalar qurarsan;
Çiçək çiçək açan gözlərin, məni unutmasın.
Yuxuya dalmış sərin sular
Yuyar çiçəklərin xəyallarını.
Çiçəklər dərin yuxuya dalmasınlar,
Yağışda soldurmasınlar rənglərini
Gecələr boyu çiçəklərlə danışsan;
Çiçəklərə dalan gözlərin, məni unutmasın.
(Gözlerin beni unutmasın)
Gülən üzə, nəfəs almağa,
Yaşamağa, şeir yazmağa
ilham almağa, sevgi dərməyə
Daha çox, daha içdən
İlham pəriləri ilə davam
Ah o gözəl hissiyyat ilə davam
O sevdiyim anlama qovuşaraq davam
Bükülmeyen kişiliğimle,
Təslim alına bilməyən vicdanımla,
İnqilabçı həyatla meydana gəlmiş bilincimle,
O dağın üzərindən İstanbulu yaşamağa davam.
(DEVAM)
Bir his, bir həzz, bir xəyal döyüşünün axşamında
Bəsləyən qalmadı bu alovları, küçələrdə
Yenə gəldi hüzün rəngli xəzan yarpaqları
İndi ümidlər ürəyimizdədir, mübarizə ağlımızda
Yaşanmışlıklarım və əməyim, ağlayan ürəyim
Qədrini bilmədiyim keçmişəm, sızlayan həsrətim
Gözyaşı tökdüyüm illər, sizə uzadıram əllərimi
Quraq torpaq xatirələr, təslim edirəm xəyallarımı
Necədə kırılganım, gün batımının rənglərində
Axşamın qaranlığı çökmüş, bir başınayım dəryalarda
Ara küçələrin Alban səkilərin qədər əziyyətli aşkım
İstanbulun bütün yağışları, mənim olsun istəyirəm
Sevdiğim qadının xəyallarında yatmaq, tək diləyim.
(TEK DİLEĞİM)
Birdən-birə oldu, birdən-birə; göyüzü yarıldı,
Sevgi yağışı üzərimizə töküldü qəflətən
Bir mən vardım kürekte, bir də gülüşlərin
İllər keçdi, heçə çevrildi Anılarımız bir-bir
Geriyə qalan yalnız ruhu, qırmızı axşamların
Bir də qaya dibində müqavimət göstərən kiçik köklər
(BİRDEN BİRE )
Ölüm uşaqlara da yaraşar oldu,
Məzlumlar coğrafiyasında
Deniz ağlayır, ölüm kusuyor
Hücum imperializm kahpesi
İnsanlığı vurur …
Ölü ruhlar nümayişi
Uşaq bədənində,
Qadın saçlarında,
Kişi gözyaşlarında
Vurur sahilə ölüm ölüm,
Dalğa dalğa vicdanlara,
Gecə yarısı ölüm mangası.
Gün gəlir arşın arşın dağ olur,
Dalğa dalğa kabus olur hədəfi tapır,
Məzlumların müstəqillik mahnısı.
(ÖLÜM BİLE UTANDI)
YAZIN DÜNYAM 