İstemem, gözyaşlarımdaki acılar, vurmasın artık öfkeye…
Yansımasın artık duvarlara ve görünmesin artık kimseye…
Bana kalsın artık anılar, beni kahreden sensiz gecelerde…
Hepsini tek tek öpeyim, sen yanıma her geldiğinde;
Bakışında ölümsüz sevda, gülüşünde hasretin düşleri…
Ellerinde titreyen ellerim, tenimde okşayan buse izleri…
Nefesinde aşk kokan sözler ve ay ışığı mahcubiyeti…
İstemem, yaşamasın kimse, özlemi, hiç bitmeyen hasreti…
24.04.2002 İstanbul
24.08.2014 İstanbul
Gece karanlığında, sis altındaydım
Upuzun gecede, çığlıklar arasında
Karanlık ve yalnız, anılarımla baş başa
Sonsuz sessizlik yoldaşımdı, lanet gecede
Yaşadığım bin yıllık yalnızlığımdı
Kıpkırmızı ışıklar yanıyordu gözlerimde
Yolun derin çığlıklarında yürüyordum,
Ağlaşıyordu ruhlar, sokakta, yanı başımda
Yıkılan minareler, yok olan canlar
Çaresiz çığlıklar ölüyordu birer birer
Ölüm kusuyordu gece, uğulduyordu sokaklar
Hayatımın kabusundaydım ağustos gecesinde
18 Ağustos 1999 – İstanbul
17 Ağustos 2014 – İstanbul
17 Ağustos 1999 Gölcük depreminde kaybettiğimiz vatandaşlarımızın anısına…
Ben özümden ve bizden utandım.
İnsanlara zulmeden olacağıma
Ellerim dolu dünyanın karanlığıyla
Keşke zulmü yaşayan olsaydım.
Ay ışığında hasretim sevdaya
Sazlıktaki sazlar düşüncelerden daha dik
Daha zalim ,insansız ve insafsız dünya
Silahlar aşklardan daha gerçek
Kimse çıkmıyor gezintiye ay ışığında
Karanlık günün ortasında seslendim
Gözlerde ışık yok, bulutlu vicdanlar da
Barışı yaşatan,koruyan olsaydım keşke
Zaman, bizim eylemimizdir, aşkımızdır
Bulutlu günün ortasından sana seslendim.
Tanrısız bahçede ağlayıp sızlayacağıma
Yalnızlık vadisinde kendimden utandım
09.08.2014 İstanbul
Düşüncələrimlə ruhumun qarşıdurmasına qarışmış
Narahat günlərin, madyan südü həsrətində
Toxundum kədərlərlə yüklənmiş buludlara
Doya doya yaşayıram nal səslərində
Ana sinəsindən qoparıb-alınmış uşaqdım
Əzəldən yağmur qoxusuna, suya həsrət
Uzaqlardakı qum dənəsi yüklü bulutdum
Sənsiz atüstü günlərim acı qürbət
İnqilabçı ruhlar aydınlığa doymaz
Röyalarımdakı atlar çöllərdə durmaz
Sonu hiss edəndə sakitcə çəkilərlər
Heç kimə görünmədən dik və şərəfli gedərlər
Yılkıya hələ var deyirsən gülüm
Biz ən yaxşısı qızılı daylaqlarımızla uçaq
Dayandır bu matəmimi,yaralanmış könlüm
Göyüzünün bəyaz buludlarında görüşək
Bozçölün yamaclarında gördüm səni,sallana sallana
Küheylan belində səniydinmi o, söylə mənə
Artıq çıxaq bu xəyaldan, addımlayaq sabahlara
Qaranlığın və günahın dəymədiyi yerlərə
Uygunlaştıran : Ayşen Savadova
(GÖRDÜM SENİ)
Gönlüm seninle ben bir zerre kulum
Ben sana aşık sevdanın yolcusuyum
Ben seni tanıdıkça aşkı tanıdım
Bazen gönülde veya bir çiçekte
Bazen de rüyada aşkı yaşadım.
Sen sevdanın, gönülün adısın
Ben sevdanın, gönülün aynasıyım.
21.05.2000 İstanbul
17.07.2014 İstanbul
Düşüncelerimle, ruhumun çatışmalarına bulaşmış ,
Huzursuz günlerin kısrak sütü hasretinde
Dokundum bulutlara, acılarla yüklenmiş
Dolu dizgin yaşıyorum nal seslerinde
Anne sinesinden koparılmış çocuktum
Ezelden yağmur kokusuna, suya hasret
Uzaklardaki kum tanesi yüklü buluttum
Sensiz at sırtı günlerim acı gurbet
Devrimci ruhlar aydınlığa doymaz
Rüyalarımdaki atlar kırlarda hiç durmaz
Sonu hissettiklerinde sessizce çekilirler..
Kimseye görünmeden dik ve onurlu giderler..
Yılkıya var daha diyorsun gülüm,
Biz en iyisi doru taylarımızla uçalım…
Dindir şu matemimi yaralanmış gönlüm
Gökyüzünün beyaz bulutlarında buluşalım
Bozkırın yamaçlarında gördüm seni salına salına
Küheylanın sırtında sen miydin o, söyle bana
Haydi çıkalım bu düşten henüz karanlığın
Yarınlara yürüyelim, değmediği, günahın..
01.06.2014 İstanbul
“o güzel insanlar o güzel atlara binip gittiler”
Yaxşı kişilər yaxşı atları mindilər, çapdılar və getdilər..
Yaşar Kemal
günlerden bir gün, Soma’da madenciler
karanlığı o kadar derin kazdılar
kimi yaşlı kimi daha on beşinde delikanlı
ki emeğin helal cennetine göçtüler.
o kapkara gecelerle nışanlı yiğitler
vicdanımızda yangın yaktılar
kömür karası uçan atlara binip
bilincimizi aydınlatmaya gittiler
14.05.2014 İstanbul
Not: Soma’da maden kazasında şehit olan emekçilerin anısına..
Çalışma : Recep Bayramoğlu
Shusha, in the bosom of high mountains
Shusha, the symbol of honor-honesty
We used to write poems gladly
We used to compose music for you
Shusha, the cradle of our music
We used to pamper our Shusha in our hearts
Cıdır plain, Jesus spring
Dense forests, variegated grass
High mountains with foggy tops
Our honor, the apple of our eyes
Our Shusha, with Kharı bulbul
We swear to you! We will restore
our historical and cultural monuments,
We will restore Shusha mosque
We will cure our wounds again
We will end Shusha desire in our hearts
We will celebrate a wedding in the Shusha mountains
We will ride horses in Cidir plain
Forever again, and again
God, doesn`t give us patience anymore!
Translated by Ayşen Savadova
Uca dağlar qoynunda Şuşa
Qeyrət-namus simvolu Şuşa
Sevə-sevə şeirlər qoşardık
Nəğmələr bəstələrdik, sənə
Musiqimizin beşiyi Şuşa
Üreyimizde Şuşamızı Əzizlərdik
Cıdır düzünü, İsa bulağını
Sıx meşələrini, allı-güllü çəmənlərini
Başı dumanlı uca dağlarını.
Bizim fəxrimiz, göz bəbəyimiz
Xarı bülbüllü Şuşamız
Sənə and olsun məhv edilen
Tarixi-mədəni abidələrimizi
Zəngin tariximizi ucaldacayık
Şuşa məscidini bərpa edəcəyiq
Yaralarımızı sağaldacayıq yenidən.
Qəlbimizdə söndüreceyiq Şuşa yanğısını
Şuşa «dağlarında toy» edeceyiq
Cıdır düzündə atlarımızı süreceyiq
Sonsuza qədər yenidən, yenidən.
Allah bizə səbr verməsin! daha…
08.05.2014 İstanbul
Derin kuyulara itilirsin kimi zamanda
O kuyularda güzel ruhlarla karşılaşırsın.
Sen onları derin kuyulardan çıkardım sanırsın.
Bir bakmışsın, seni çıkarmışlar aslında.
Uçurtmalar tellere takılır ölü zamanda
Seni hiç incitmesin, uzandığın kabir.
Son uçuşu hatırla! Göçmen kuşlar da ölür,
Ruhlar denizine yol aldın uyku anında.
25.01.2023 İstanbul
05.04.2014 İstanbul
YAZIN DÜNYAM 