Səssiz mələyim

Beş yaşında mələyim okean səssizliyndə,
Uzanmışam yanına səssiz mələyimi dinləyirəm.

Mənə, bugün “Günəş çıxmadı” demə;
mələyim buludların gerisində.

Beş yaşında mələyim cümlələri heçdən ötə.
Hər gecə yatağında səssiz nağıllar söyləyirəm mələyimə.

Mənə, bugün “Necəsən?” demə;
ruhum fırtınadan əvvəlki səssizliyində.

Beş yaşında mələyim gözlərinin içi günəşdən ötə.
Gözlərini gözlərimə, içimə çəkirəm, mələyim məndən ötə.

Mənə, bugün “Hardasan?” demə;
özümü həbs etmişəm mələyimə.

Uyarlayan : Ayşen Savadova

Azerbaycan Türkçesi içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

İstanbul’da Yağmur Yağıyor

Dışarda yağmur yağıyor,
Mutluluk bulvarında.
Arıyorum gerçeği, yaşamak için
Gerçeğin çiçekli bahçesinde.
Seni soruyorum kuşlara.
Kinden uzak, utançtan uzak,
Korkusuzca yaşıyorum.
İyiliklerimi büyütüp büyütüp,
Sen bulasın diye,
Sokaklara salıyorum.
Gençleşiyorum, mücadeleyle.
Güzelleşiyorum, seninle.
Başarmak istiyorum, başaracağım.
Bayağı gölgelerin zayıf seslerini
Duymuyorum, duymayacağım.
Dışarda yağmur yağıyor,
Köşeden dönmeni bekliyorum.
Başlayacağım şiirime yeniden,
Dizeleri dudaklarından,
Kelimeleri öpüşlerinden.
Elimde kalanlarla kuracağım
Sevgiyi yüreğimin can evinde.
Dışarda yağmur yağıyor,
Baharı yaşayan İstanbul sabahında.

04.06.2010 İstanbul
15.04.2012 İstanbul

Fotoğraf : Çetin Bayramoğlu

İstanbul şiirleri içinde yayınlandı | Yorum bırakın

Göyərçin qondu ürəyimə

Bir göyərçin qəflətən qondu,
Həyətin yalnızlıq qoxan daşlarına.
Bəyazmı bəyaz; ruhun kimi….
Gözəlmi gözəl; sevdan kimi….
Ürkəkmi ürkək; tutqun kimi….
Bir göyərçin qondu, qəflətən,
Fəryad edən ürəyimə.

Dört divar arasında,
Keçid verməz,səs verməz,
Nəfəs almaz, əks-səda tapmaz
Dört divar arasında
Bir göyərçin həyətə qondu.
Gülümsədi üzümə, ürəyimə
Qəflətən girdi həyatıma.

Kiçik bir bitgi, daşlar arasında,
İşıqdan yarpaqlarını,
Ümiddən qollarını,
Açmış, göyüzünə qucağını.
Ağac olacaq, sevgi olacaq,
Ümid olacaq, gələcəyim olacaq,
Həpisxana divarları arxasında.

Bir göyərçin qondu,ilkbahar sabahında.
Bir qurtum su gətirdi, dimdiyində,
Yamyaşıl yarpaqların torpağına.
Qanadı dəmir, səsi nalə.
Bir göyərçin ağır-ağır yüksəldi
Həyatımın süd bəyaz buludlarına

Uyarlayan : Ayşen Savadova

Fotoğraf : Çetin Bayramoğlu

Azerbaycan Türkçesi içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

İçsəs

Çöldə qapqaranlıq bir fırtına əssə də,
İçsəsimin aydınlığında,
Mənə gülümsədiyini hiss edirəm.
Qapqaranlıq fırtınada gülümsəyən üzün,
Ümidimi doğuran sözlərin,
Dəryaya qarışan gözyaşım,
Çeşmələrdə axan alın tərim,
Göyüzünə çatan nəfəsim,
Sən mənim İçsəsim,
Sən mənim yoldaşımsan.

Dərdlərimi həll edir,dinlənirəm
Sevgində və gözlərində.
Ruhumu oğurlamaq istəyən oğrulara
Dirənirəm sevgində,
Qarşı dururam qaranlıq fırtınalara.
Gözəlliyini qısqanıram.
Gözəlliyində xəsis oluram.
Səhərin ilk saatlarında
Gözlərindəki dolunaya sığınıram.
Günəş dünyada ən gözəl
Sənin gözlərində doğur.
Gün batımının qızıl saatlarında
Gözlərindəki günəşə çəkilirəm.

Dünyam sənin gözlərində gördüklərim,
Dodaqlarından çıxan sözlərim
Dünyanın ən gözəl sözləri.
Həyatın senfonisi qədər yandırıcı
və həyəcan verici,sənin sevgin.
Sən mənim əl çəkəmmədiyimsən,
Sən mənim aydınlığım,içsəsimsən.

Uyarlayan : Ayşen Savadova

Fotoğraf : Çetin Bayramoğlu

Azerbaycan Türkçesi içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Yiğit gönüllere armağan

Armağan olsun yiğitlere,
Açlıkta gözü yaşlılara derman arayanlara,
Yer-gök kavgasında dik duranlara,
Ezilmişin tasına su-ekmek taşıyanlara,
Armağan olsun, emeğimiz.
Gerçeği haykıran, korkup susmayan,
Haklılığın hazzıyla yanıp tutuşan,
Destanlaşan dirence sevdalanan,
Türküleşen hayatlara selam duranlara,
Armağan olsun, meydan okumamız.
Hayatın destanında, zorbalığına devlerin,
Kalleşliğine gölgesiz haydutların,
Edamız, tavrımız, armağan olsun, sesimiz.
Mapushane duvarlarının önünde eğildiği,
Karanlık güçlerin köşe bucak kaçtığı,
Karanlık zamanları yırtan bizim yiğitlere
Armağan olsun, eylemimiz.

19.09.2011 İstanbul
12.04.2012 İstanbul

Fotoğraf : Çetin Bayramoğlu

Politik şiirler içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Özgür İnsan

İnsanlığın büyük geleceği, sen.
Dünyayı kurtaracak, sen.
Zorbaların kofluğunu,
Yaldızlarının pul pul döküldüğünü
Gösteren sensin, sen.

Kendine güvenen insan, sen.
Zorbaların insana yabancılaşmasını
Yüzlerine çarpan, sen.
Zorbalara boyun eğenleri
Uyandıran sensin, sen.

Bilincimizde yaşayan kahraman.
Yüreğimizde aslan, sen.
Bileğimizde direnen.
Yoksulların yoksulluğunu,
Güçsüzlerin güçsüzlüğünü
Paramparça eden sensin, sen.

Sıradan insanların sıradanlığını,
Boyun eğenlerin ezilmişliğini
İsyana dönüştüren, sen.
İnsanlığın ruhunda kanayan yarayı
Deşen de sensin, sen.

İnsanlığın tarih birikimi,
Günümüzün güneş aydınlığı,
Geleceğimizin çoban yıldızı.
Eylemci sensin, geleceğe güvenen.
İyimserlik sensin, Önder sen.
Haksızlığa karşı dik duran,
Üreten , paylaşan,
Kendini aşan sensin, sen.

Gerçeği söyleyen, gece gündüz ter döken.
Fedakar sensin, gerçeğin aşkı sen.
Tarlalarda ürün, yüreklerde sevgi,
Beyinlerde bilgi, cesaret ve merhamet
Sensin, özgür insan sen.

14.06.2010 İstanbul
11.04.2012 İstanbul

Fotoğraf : Çetin Bayramoğlu

Politik şiirler içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Güvercin Kondu Yüreğime

Bir güvercin ansızın konuverdi,
Avlunun yalnızlık kokan taşlarına.
Beyaz mı beyaz; ruhun gibi…
Güzel mi güzel; sevdan gibi…
Ürkek mi ürkek; tutkun gibi…
Bir güvercin konuverdi,ansızın,
Çığlık çığlık atan yüreğime.

Dört duvar arasında,
Geçit vermez, ses vermez,
Nefes almaz, yankı bulmaz
Dört duvar arasında,
Bir güvercin avluya kondu.
Gülümsedi yüzüme, yüreğime
Ansızın girdi hayatıma .

Ufak bir bitki, taşlar arasında,
Işıktan yapraklarını,
Umuttan kollarını,
Açmış, gökyüzüne kucağını.
Ağaç olacak, sevgi olacak,
Umut olacak, geleceğim olacak,
Mahpushane duvarları arkasında.

Bir güvercin kondu, ilkbahar sabahında…
Bir yudum su getirdi, gagasında,
Aşılmaz duvarları aşacak
Yemyeşil yaprakların toprağına.
Kanadı çelik, sesi çığlık.
Bir güvercin ağır ağır yükseldi
Hayatımın süt beyaz bulutlarına.

03.06.2010 İstanbul
10.04.2012 İstanbul

Fotoğraf : Çetin Bayramoğlu

Politik şiirler, Sevda şiirleri içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Aydınlığa ihtiyacımız var

İnsanlığın karanlık çağlarında
Düşünen insanlar, yaratan eller,
Okuyan beyinler, söyleyen diller
Korku sığınaklarında otururdu, mum ışığında.
Örgütlü cehalet karşısında,
Yapayalnızlıkta, karanlık sığınaklarda, 
Korkup oturmak yok, artık!
Güneşin aydınlattığı gökyüzü altında,
Azgın dalgaların vurup dövdüğü sahilde
Çıplak ayakla aydınlığa koşmak var;
Sonu cehaletin tetiklediği,
Gelmekte olan dalgalara kapılıp
Canlı canlı boğulmak olsa bile.
 
Düşünen insan güneşe çıkıp,
Dalgalara kapılmak pahasına,
Güneşli sahilde koşmaya başladı.
Ve milyarlarca aydınlanmış insan
Kahramanların sabırla döşediği
Serin ve dingin sahilde yürüyorlar.
Adsız kahramanların hediye ettiği
Aydınlık bir dünyada yaşıyorlar.
Karanlığın cehalet yüklü dalgaları
Nafile uğraşmasın yok edemez, Aydınlığı..
Tekrar karanlığa sığınmak yok !
Korkan yüreklerden çok
Düşünen, üreten, paylaşan insanların
Aydınlığına ihtiyacımız var.

05.04.2007 İstanbul
09.04.2012 İstanbul

Fotoğraf : Çetin Bayramoğlu

Politik şiirler içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

İçses

IMG_7818

Dışarıda kapkaranlık bir fırtına esse de,
İçsesimin aydınlığında,
Bana gülümsedigini hissederim.
Kapkaranlık fırtınada gülümseyen yüzün,
Umudumu doğuran sözlerin,
Deryaya karışan gözyaşım,
Pınarlarda akan alın terim,
Gökyüzüne ulaşan nefesim,
Sen benim İçsesim ,
Sen benim yoldaşımsın.

Derdlerimi çözer, dinlenirim
Sevginde ve gözlerinde.
Ruhumu çalmak isteyen hırsızlara
Direnirim sevginde,
Karşı durarım karanlık fırtınalara.
Güzelliğini kıskanır,
Güzelliğinde cimri olurum.
Sabahın mavi saatlerinde
Gözlerindeki dolunaya sığınırım.
Güneş dünyada en güzel
Senin gözlerinde doğar.
Gün batımının kızıl saatlerinde
Gözlerindeki güneşe çekilirim.

Dünyam senin gözlerinde gördüklerim,
Dudaklarından çıkan sözlerim
Dünyanın en güzel sözleri.
Yaşamın senfonisi kadar yakıcı
ve heyecan verici, senin sevgin.
Sen benim vazgeçemediğimsin,
Sen benim aydınlığım, içsesimsin.

01.09.2000 İstanbul
08.04.2012 İstanbul

Felsefi şiirler, Sevda şiirleri içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

HALİÇTE MEHTAB

Haliçin üzərini gümüş mavisi bir mehtab yuyur.
Ha oxundu, ha oxunacaq camilərdən sabah azanları.
Ay üzlü qadın, yola düzülmüş, Topqapı arxalarında.
Dənizə vurur şövqü, Haliç yuxusundan oyanır.
Oyanır, Haliçdə, qədim tarixli Mehmetin qayıqları.

Yorğun bir neçə sürücü ruzisini gözləyir.
Geniş küçələr rəqsə qalxmış, par-par yanan aydınlıqla.
Səssizcə seyr edir, təmizlik işçiləri, hörmətlə.
Köşədən dönər axşamdan qalan, sallana-sallana fırlanır.
Kürəyində bu qədər ilin yükü, şəhərə qusur axşamları.

Oyanıb, illərin Kasımpaşa limanı. Salamlayır
Haliçin qarşı sahilindəki dostu, Fener limanı.
Salamlaşır Haliç körpüləri və əməkdar gəmiləri.
Günün ilk səfəri, dəmir relslərin üzərindən qalxır.
Yuxulu gözləri seyr edir şəhəri, vətəndaşları.

Sonbahara həsəd aparmış bir qış gecəsi sakitliyi qucaqlayır.
Şəhərin üzərində, qalın bir örtük. Anamızın üstümüzu
Örtdüyü, şəfqətlə və dualarıyla, soyuq qış axşamları.
Gecə boyu, bir örtük, İstanbulu qucaqlayır.
Ha oyandı, ha oyanacaq, İstanbul şəhər insanları.

Uyarlayan : Ayşen Savadova

Fotoğraf : Çetin Bayramoğlu

(HALİÇ’TE MEHTAB)

Azerbaycan Türkçesi içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın