>İSTANBUL’DA BİR HALİÇ…

Haliç’te bir durak;
Durakta yorgun yürek,
Sevilen gönülden ırak.
Saat 5 servisi
Birazdan duraktan alacak.
Şimdilik tek derdi;
Memleketteki sevgili,
Ve de fabrikaya dek uyumak.

Haliç’te bir iskele;
Susmak bilmez bir çocuk,
Uykusuz anne.
Saçlar şöyle bir taranmış,
Gözler yorgun ve umutsuz.
Bugüne dek zor dayanmış,
Bu kez dönmeyecek eve.

Haliç’te bir bahçe;
Gülümseyen bir çift mavi göz
Yirmisindeki kız alımlı,
Sımsıkı sarılmış delikanlı.
Konuşulanlar konuşulmuş,
Yemin billah verilmiş sözler.
Nişan neyse de ,
Nikah askerlik sonrasını bekler.

Haliç’te bir sandal;
Nasırlı bir çift el,
Güneş yanığı pazulu kollar.
Gece yarısından bu yana
Nöbette uyuklar.
Kafada binbir sorular:
Bu mevsimin nasibini
Çıkarır mı , çıkarmaz mı bu sandal?

Haliç’te bir gemi;
Geminin yan güvertesinde Mehmet.
Mehmet’in dünyası
İki çocuğu bir de karısı,
Hafta sonu Haliç kıyısı.
Geceleri uykusunu kaçıran
Aldığı düşük ücret.
İstanbul’un yabancısı, Mehmet.

13.09.2008 İstanbul
24.08.2015 İstanbul

İstanbul şiirleri içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

>AYDINLIK GELECEĞİM

059Seni görünce güzelim,
Kelebek çoşkusunda
Çarpar yüreğim.
Ha uçtu, ha uçacak
sonsuz gökyüzüne.

Sen uzaklardayken sevdiğim,
Kelebek kırılganlığında
Bakar gözlerim.
Ha kırıldı, ha kırılacak
binbir zerreye.

Sen düşümdeyken sevdiceğim,
Kelebek yalnızlığında
Yaşar gecelerim.
Ha hapsoldu, ha hapsolacak
renksiz düşlerime.

Sen yanımdayken gözbebeğim,
Kelebek özgürlüğünde
Uçar düşüncelerim.
Ha ulaştı, ha ulaşacak
aydınlık geleceğe.

23.06.1999 İstanbul
15.04.2011 İstanbul

Sevda şiirleri içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

>EKMEK, KİTAP BİR DE SEN

>

Kitaplar sakıncalı
Günümüzde, yeniden.
Ekmekler ise
Çoktan bozuldu.
Neredesin, sen?

Kitapları yakmayacağız
Kan kustursalar da, bu sefer.
Ekmekleri, üreterek
Kutsallığına kavuşturacağız.
Düşümdesin, sen!

Yaşam, bilinç bir de sen.
Yeter ki bir kez gülümsesen.
Ekmek, kitap bir de sen.
Yeter ki  vazgeçmesen.

14.04.2011 İstanbul

* Ekmek, kitap bir de sen…Haluk Işık

Politik şiirler içinde yayınlandı | , ile etiketlendi | Yorum bırakın

>GÖRELİLİK ve GERÇEKLİK

>

Ben Madde,
Sen Antimadde
Birbirimizi bulmuşuz.
Kendiliklerimizi yokederek
Üretmişiz mutluluk enerjisini.
Kara deliklerden uzak durmuş,
Yüzümüzü çevirmişiz, sarı sıcak güneşe .

Ben mutluyum bulunduğum noktada,
Sen ise dönülmez uzaklarda.
Mutluyum, mutluyuz, anda
Geçmişte, Gelecekte
Paralel evrenlerde.

Mikro evrenlerin toplamından
Yaratmışız sevgi evrenini,
İlahi ve beşeri düzlemde.
Varmak için sevgiye
Aşmışız ışık hızını
Yüreğimizde.

Eklemlemişiz sevgiyi
Uzay-zaman boyutuna.
Yeni bir dünya kurmuşuz
Toplumun tüm  bireyleriyle.
Kurgusuz, muhteşem patlamayla
Maddeden, sonsuz madde oluşturmuşuz.

12.12.2000 İstanbul
14.04.2011 İstanbul

Felsefi şiirler içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

>HAYATA DAİR

>

Her anımız dolu birbirimizle.(I)
Sen, benimle
Ben, seninle
Dopdoluyuz kendiliğimizle.
Hayatı değiştiriyoruz
Emeğimizle,
Sevgimizle.
Hayatı hissediyoruz
Gecemizle,
Gündüzümüzle.

Her anımız yaşanıyor birlikteliğimizle.(II)
Derdim senin,
Neşem senin,
Gözlerin benim,
Kalbin benim.
Hayatı paylaşıyoruz
Seninle,
Benimle,
Geçmişimizle,
Geleceğimizle.

Her anımız gelişiyor birikimimizle.(III)
Hayata direniyoruz
Direncimizle,
Seninle,
Direngenliğimizle,
Benimle.
Özverilerimizle,
Düşüncelerimizle,
Hayatı üretiyoruz,sevişmelerimizle.

(I) an = kısa süre
(II) anı = hatıra
(III) an = insan bilincinin, duygu ve davranışlar dışındaki ruhsal
etkinliklerinin bütününü içeren düşünme ve anlama yetisi.

14.08.2003 İstanbul
13.04.2011 İstanbul

Politik şiirler içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

>HAYATA TUTUNMAK

>

Sıkıntılarımın masmavi döşeğinde,
Kan kokulu şimşeklerin eşliğinde,
Çocuklarıma can verdiğim evimde,
Taş kesen bedenimi kaybediyorum,
Siyah atlıların belirdiği gecede.

Dikilmiş kan çanağı gözler üzerime,
Kemikli eller sarılmış yüreğime,
Son kayıt yazılmış amel defterime.

Yüreğim,
Çarpmıyor yüreğim,
Öldüm, öldüm dirildim,
Uğursuz gecede.

Son telkinler duvarlara asılı,
“La ilahe illallah ” yüreğime yazılı.
Yüreğim çarpıyor mu? Bilemiyorum.
Beynim yaşıyor mu? Söyleyemiyorum.
Kendimi , kendimde hissedemiyorum.

Kırmızı elbiseli, gül kokulu kızım,
Sislerin arasından süzülen varlığım.
Döşeğimdeki kabrime uzatıyor elini,
“Anneciğim , bırakma beni” sözleri,
Hayata geri çekiyor, bedenimi.

Yüreğim,
Çarpıyor yüreğim,
Öldüm, öldüm dirildim,
Uğursuz gecede.

12.04.2011 İstanbul

Diğer şiirler içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

>İSTANBUL

>

Doğudur, güneşi doğuran;
Her gece sancılar çekerek
ve Gün boyunca durmaksızın
Üreterek yorulan;
Batıdır güneşi batıran.
Kadim tarihin can dostu,
Çağdaş zamanın
İstanbul yosması .

Yalnızlıktır, hıçkırarak ağlayan;
Çokluktur
Her sokağı, her konağı
Çocuklarla koşuşturan.
Yeşilliğe bulanmış modernizm,
Maviliğe sarınmış klasisizm
Boğaz’da ve Adalar’da
Denizi ve doğayı yaşarlar,İstanbul’da.

Ve İnsanlar ,karanlık çökerken,
Kurtlarını dökerler
İstanbul sokaklarında.
İstanbul sessizce  yaşar,
Tarihin romantik damarlarında.

19.12.2000 İstanbul
11.04.2011 İstanbul

Fotoğraf :Alptuğ Bayramoğlu

İstanbul şiirleri içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Kendimle Yalnız Bıraktılar…

>

Ağlamak istedim.

Söz dinletemedim gözyaşlarıma.
Adımı unuttum: “Mecnun ” dediler.
Kaçmak istedim.
Yetişti peşimden, ardım sıra.
Deliliğe vurdum: “Aşıksın” dediler.
Unutmak istedim.
Baş köşeye yerleşti, rüyalarımda.
İtiraf ettim: “Leyla’n kimdir?” dediler.
Güneşi ve denizi gösterdim.
Gözlerinden anladım: İnanmadılar.
“İstanbul’da bir güzel sevmiş”  dediler,
ve
Beni, benle yalnız bıraktılar.
10.04.2011 İstanbul
Fotoğraf : Deniz Bayramoğlu
Sevda şiirleri içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

>VİKİLİKS SIZDIRMALARI – BELGE 9

>

Güncel raporumdur ;ilginize, bilginize…

Öz’ünü kök’ten hallettik;
Tam desteği ile yanımızda.

Anıt’ı Büyük emeklerle yanımıza çektik;
Sessizce yanımızda.

Er’leri iknaya İlk’ten başladık;
Masaya vurmaları ile yanımızda.

Müjde: Kışlada Koş’an Er’lerini safımıza  çektik;
Gemilerle, uçaklarla yanımızda.

Aman dikkat! yeni yolladığım kriptolara.

11.04.2011 İstanbul

Politik şiirler içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

>SESSİZ MELEĞİM

>

Beş yaşında meleğim
         okyanus sessizliğinde,
Uzanmışım yanına
          sessiz meleğimi dinliyorum.

Bana, bugün ” Güneş doğmadı!” deme;
          meleğim bulutların ötesinde.

Beş yaşında meleğim
          cümleleri hiçten öte.
Her gece yatağında
           sessiz masallar anlatıyorum
           meleğime.

Bana, bugün “Nasılsın?” deme;
           ruhum fırtına öncesi sessizliğinde.

Beş yaşında meleğim
           gözlerinin içi güneşten öte.
Gözlerini gözlerimle
           içime çekiyorum,
           meleğim benden öte.

Bana, bugün “Neredesin?” deme;
           kendimi hapsetmişim meleğime.

13.08.2000 İstanbul
09.04.2011 İstanbul

Diğer şiirler içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın