Yükseklere Kaçan Çiçekler

034 (2)

Şafağın mavi ışığı altında
Solan çiçeklere hüznümü akıttım
Bir yanım martı, bir yanım bulut.

Yüceler yücesi günün gülümsemesi
Yaban çiçeklerini sessiz okşarım
Bir yanım sen, bir yanım gözlerindeki umut.

Okunan ezanlar, şahittir secde eden insanlar;
İstanbul’da yol yorgunu, damlayan kalbim
Bir yanım yükseklere kaçan çiçekler, bir yanım sükut.

03.12.2013 İstanbul

—-
PS: Kaybolan çiçekler için bir Japon efsanesi:
Japon balıkçılarından en bilge olanları, insan daha üst bir insanlık mertebesine yükselene değin çiçeklere kaçmalarını tembih ederler. Belki de cennete kaçtılar?

Sevda şiirleri, İstanbul şiirleri içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

BAŞI DİK İNSAN

Kimi zaman mermi deler, gecenin direnişini
Kimi zaman gaz fişeği öldürür, ülkemin ümidini
Kimi zaman kahpelik diz boyu
Kimi zaman yalanlar boğar doğruyu

Kahpe felek!
Düşencenle yensene geleceğimi
Adaletinle kazansana kalbimi
Cesaretinle boyun eğdirsene cesaretimi

Sokakları dolduran vicdan
Direnişi ayakta tutan insan
Yenilmedi , baş eğmedi, eğmeyecek
Yazmadı tarih, yazmayacak
Direnen ülkemde , direnen dünyada
Kazanan doğruluk olacak ,
Kazanan başı dik insan.

01.10.2013 İstanbul

Politik şiirler içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Dörtlükler

093

Müebbet zindanlarda hapsolmuş özgürlüğüm
Sızıldar yüreğim, kanat çırpar duvarlarında
Vicdanlarda kanayan yaradır, son gülüşüm
Güneşi saklayan hain bulutların ardında

19.10.2013 İstanbul

Sevda şiirleri içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Dörtlükler

023

Çekip gidesim gelir bu diyarlardan
Aklımdakileri sığdıracak bulut ararım
Koklayıp öpesim gelir bu yanaklardan
Gönlümdekileri yaşatacak çıkış ararım.

19.10.2013 İstanbul

Sevda şiirleri içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Kanla Sulanan Mor Menekşeler

f207

Aşkın koyu sonbaharına hüzün yaraşır
Sokaklarda rüzgar, bir avuç hüzüne dönüşür
Kaosun estetiğinde hazanla rüzgar sevişir
Sensizlik kaplayınca hüzün basar rüyalarımı

Rüyalarıma gelmez olur, ne ilkbahar ne de sonbahar
Parmaklarım arasında bir avuç gökyüzü görünür
Sen yoksan azalırım, yokolur sarı sıcak yazlar
Unuturum nevbaharda çoşkuyla salınan duygularımı

Baştan çıkaran aşkın sızıldayan busesidir
Hazan bahçelerimde acılarım, sarılara bürünür
Damla damla biriken kararsızlığımı eritir
Kanla sulanan mor menekşeler sarar uykularımı

01.10.2013 İstanbul

Sevda şiirleri içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Dirəniştəki insan

f052

Xəyallarımızde yatırdıq bir fidan daha vuruldu
Xəyallarımızden oyandıq, oyanmır yerdəkilər
Azan səsi vermir huzur, vijdanlar qurudu
Bir gecədə öldü insanlıq, qurudu çiçəklər

Qəflətən yarıldı gecənin dirənən köşəsi
Analara söylənmədi hələ, yerdəki qan
Əzilən insanlıq qüruru, bağıran dirənişin səsi
Son sözü söyləmədi hələ,dirəniştəki insan

Uygunlaşdıran : Ayşen Savadova

(Direnişteki insan)

Azerbaycan Türkçesi içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

DİRENİŞTEKİ İNSAN

Düşlerimizde uyuyorduk, bir fidan daha vuruldu
Uyandık düşlerimizden, uyanmıyor yere düşenler
Ezan sesi vermiyor huzur, vicdanlar kurudu
Bir gecede öldü insanlık, kurudu çiçekler

Ansızın yarıldı gecenin direnen köşesi
Analara söylenmedi henüz, yerdeki kan
Çiğnenen insanlık onuru, haykırılan direniş sesi
Son sözü söylemedi henüz, direnişteki insan

14.09.2013 İstanbul

Politik şiirler içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Əl çəkmə

Aza qane ol,haqqını axtar, haqqını yedirmə-yemə,
insan kimi yaşa, çiçəyə, qurda-quşa qayğı göstər
günəş doğanda, ay çıxanda; yağmurda,qışda
möhkəmcə tut sevdiyinin əllərindən
sevməyi və sevilməyi həyatına dəvət et
Gör artıq, xoşbəxtlik yanıbaşında
gülən üzə, güldürən sözə hörmət et
həyatın gerçəyidir; doğulanda ağlamaq
yaşayarkən gülümsəmək, sil gözlərini
aydın ol, mümkünsüzlüyü tanıma
dünyanı vijdan idarə edər, ədalət hökm edər
Insanları və həyatı sevməkdən əl çəkmə.

Uygunlaşdıran : Ayşen Savadova

(VAZGEÇME)

Azerbaycan Türkçesi içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Susaram…

082

Sənə səslənər daim yalnış əzbərlərim
Ürəyimi ağrıdar, yalnışlarım.
Gözyaşlarım coşdu, coşacaq!
Çox şey var anlatmaq istədiyim…
Duyğularım alovlananda,
İçimdə yanğın başlayanda susaram…

Bir sızıltı damağıma yerləşəndə,
Burnumun ucu göynəyəndə,
İki damcı yaş gözbəbəklərimə dirənəndə
Danışmaq istədiyim yeganə insan var…
Daha çox artar səni incitməyim, susaram.

Göz izləri həsrətlərimdir, darıxaram.
Ürək izləri sevdalarımdır,sevdalanaram.
Hava kirli qaranlıq, yağmurlu və soyuq..
Sən heç sevməzdin, üşüyürsən oralarda.
Mənim də içim sızıldayır, ürəyim fırtınalarda
Heç ağlamadığımız bir dünya olsun istəyərdim.
Məni yox say, məğlubiyyətimlə baş-başayam…
Daha çox artar sənə həsrətim, susaram.

Uygunlaştıran : Ayşen Savadova

(SUSARIM…)

Azerbaycan Türkçesi içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Vazgeçme

076

azla yetin, hakkını ara, hak yedirme, yeme
insanca yaşa , çiçeğe, kurda-kuşa kaygı duy
güneş doğanda , ay çıkanda; yağmurda kışda
sımsıkı tut sevdiğinin ellerini
sevmeyi ve sevilmeyi yaşamına davet et
baksana , mutluluk yanı başında…
gülen yüze, güldüren söze saygı duy
yaşamın gerçeğidir; doğarken ağlamak
yaşarken gülümsemek; arındır gözlerini
aydın ol , imkansızlığı tanıma
dünyayı vicdan idare eder, adalet hükmeder
insanları ve yaşamayı sevmekten vazgeçme.

10.08.2013 – İstanbul

Felsefi şiirler içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın