Tag Archives: 王维 – 归嵩山作

Uzun sazlıkların arasından berrak bir dere akıyor, arabalar ve atlar yavaşça yol alıyor. Akan su bana sevgi dolu gibi görünüyor, güneş batarken kuşlar birlikte geri dönüyor. Issız şehir, eski bir feribot geçidine yaslanmış duruyor; batan güneş sonbahar dağlarını kızıl ışıkla … Okumaya devam et →